Koster: ‘Meer sporten op scholen’

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een column voor de Ajax Nieuwsbrief. De internationals Jasper Cillessen, Daley Blind, Daphne Koster en Claudia van den Heiligenberg wisselen elkaar telkens af. Deze week is Daphne Koster aan de beurt.

Net als vele miljoenen Nederlanders heb ik de afgelopen weken de Olympische Winterspelen gevolgd. De televisie stond vrijwel continu aan. Het is mooi om te zien dat bepaalde sporten ineens uit de schaduw treden tijdens zo’n toernooi. Neem bijvoorbeeld shorttrack. Dat is mondiaal gezien een behoorlijk grote sport. In Nederland was er tot voor kort echter weinig aandacht voor. De historische eerste Olympische shorttrackmedaille van Sjinkie Knegt heeft daar nu toch wel wat verandering in gebracht. Zo’n bronzen plak zet de sport toch even op de kaart. Al is het altijd maar de vraag hoeveel aandacht er volgend jaar nog voor is.

Als topsporter kijk ik soms net even anders naar de Olympische Spelen. Ik probeer vaak wat breder naar een sport te kijken. Wat zit er allemaal achter? Hoe groot is de sport wereldwijd en welke impact heeft het in een land? Dat soort vragen geven me een beter inzicht in bepaalde sporten die ik buiten de Olympische Spelen vaak niet zo intensief volg. Eens in de twee jaar komt die interesse altijd weer bovendrijven en verdiep ik me afwisselend in zomer- en wintersporten die hier in Nederland qua aandacht vaak een beetje in de kantlijn van bijvoorbeeld voetbal, hockey en wielrennen staan.

Op de een of andere manier hebben de Olympische Spelen op mij altijd een motiverende en inspirerende uitwerking. En volgens mij geldt dat voor veel meer mensen, die het deze weken ineens over bobsleeën en biatlon hebben. Het is goed dat dergelijke sporten een aantal weken vol in de spotlights staat. Ik denk dat het helaas geen groot effect heeft op de jeugd in Nederland. Je hoopt dat sport kijken aanzet tot zelf sporten, maar daar duren de Spelen dan weer te kort voor. De aandacht ebt straks snel weer weg. We mogen al blij zijn als het gros van de Nederlanders zich naast de gouden medaillewinnaars nog de prestaties van de andere sporters herinnert. Ik zie dan ook veel meer in dagelijkse sportactiviteiten op scholen. Want dat sport leeft, is wel duidelijk. Dat merkte ik onlangs bij het Sportdebat in Amsterdam waar ik aanwezig was. Leerlingen moeten alleen wel de mogelijkheid krijgen om te sporten en er het belang van in te zien.

Gelukkig zijn er steeds meer projecten en initiatieven vanuit de overheid en het betaald voetbal om sporten op school een hogere prioriteit te geven. Neem bijvoorbeeld Ajax StreetWise. Dankzij dit project van de Ajax Foundation en hoofdsponsor Aegon bracht ik vorige week een bezoek aan mijn oude basisschool in Assendelft. Het was leuk om allerlei oude bekenden te zien. Van dichtbij zag ik hoe Ajax een positieve invloed op de klas had gehad. Het motto ‘samen leren, samen voetballen’ kwam overal in terug. Ook de gymles vormde een belangrijk onderdeel in het lespakket. Als voormalig gymdocent pleit ik altijd graag voor het belang van dergelijke sporturen op school. En dan het liefst onder leiding van vakdocenten.

Hopelijk blijft sport ook na afloop van StreetWise hoog op de agenda staan bij de school. Het belang van sport gaat namelijk veel verder dan alleen bewegen. Het brengt ook allerlei cognitieve en sociale aspecten met zich mee. Taal en rekenen kan je immers ook spelenderwijs aan leren tijdens het bewegen. Natuurlijk moeten leerlingen ook uren in de schoolbanken doorbrengen, maar een beetje meer sport kan absoluut geen kwaad. Sterker nog; het levert ontzettend veel voordelen op. De leerlingen van nu zijn bovendien de Olympische sporters van de toekomst.

Van Heiligenberg: WK

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een column voor de Ajax Nieuwsbrief. De internationals Jasper Cillessen, Daley Blind, Daphne Koster en Claudia van den Heiligenberg wisselen elkaar telkens af. Deze week is Claudia van den Heiligenberg voor het eerst aan de beurt.

Het vertrek van Anouk Hoogendijk en de zwangerschap van Daphne Koster zijn de afgelopen tijd veel besproken. Het is een goed teken dat beide nieuwsfeiten over deze gezichtsbepalende speelsters veel aandacht in de media hebben gekregen. Het geeft aan dat het vrouwenvoetbal in Nederland leeft.

Ook ik kom in mijn eerste column nog even terug op het vertrek van Anouk en de tijdelijke afwezigheid van Daphne. Binnen korte tijd is er in ons team een brok aan ervaring verloren gegaan. Plotseling zijn Petra Hogewoning en ik nu de meest ervaren speelsters. Logischerwijs wordt er nu ook wat meer van ons verwacht. Eigenlijk ben ik in het afgelopen halfjaar al een beetje in die rol gegroeid. Zoiets gaat min of meer automatisch. Nu is het aan Petra en mij om op sommige momenten nog net even iets meer het voortouw te nemen. Gelukkig hebben we een team waar iedereen wel haar zegje durft te doen, maar het is altijd goed als de meest ervaren speelsters net even een stap extra zetten of het voortouw nemen in bepaalde situaties.

Het vertrek van Anouk heeft er ook voor gezorgd dat ik haar maandelijks column in de Ajax Nieuwsbrief van haar overneem. Voor mij is dat een nieuwe ervaring. Het lijkt me leuk om – net als Daphne, Jasper Cillessen en Daley Blind – eens per vier weken een persoonlijk verhaal te schrijven. Bij Ajax, het Nederlands elftal en in mijn baan bij de politie maak ik geregeld dingen mee die best leuk of interessant kunnen zijn om met onze supporters te delen. Soms doe ik dat al via Twitter, maar een eigen column via de officiële Ajax-kanalen is toch net weer even iets anders.

Momenteel ben ik samen met het Nederlands vrouwenelftal in voorbereiding op de belangrijke WK-kwalificatiewedstrijd tegen naaste concurrent België. Aanstaande woensdag treffen we de Belgen in het IJsseldelta Stadion van PEC Zwolle. We moeten die wedstrijd winnen om een goed uitzicht op het WK 2015 in Canada te houden. Samen met België en Noorwegen staan we momenteel bovenaan in groep 5 met alle drie 9 punten. Noorwegen heeft echter een wedstrijd minder gespeeld, waardoor we in ieder geval niet mogen verliezen van België. Er is weliswaar nog een lange weg te gaan, maar het zou zonde zijn als we nu al achterop raken in de strijd om een WK-ticket.

Het is mooi dat ik bij Oranje niet de enige afgevaardigde van Ajax ben. In tegendeel zelfs. Ook Tessel Middag, Petra Hogewoning, Mandy Versteegt, Kelly Zeeman en debutant Eshly Bakker hebben een uitnodiging van de bondscoach gekregen. Normaal gesproken hoort de geblesseerde Desiree van Lunteren ook nog bij de groep. Net als ik krijgen ook die andere meiden de kans om bij het Nederlands team op een hoger podium te trainen en te spelen. Al die ervaringen nemen we uiteindelijk weer mee terug naar Ajax.

Dankzij onze goede reeks in de BeNe League hebben we ons eerder deze week vol vertrouwen bij de trainingsstage van Oranje in Epe gemeld. De overwinning op Lierse SK was vorige week vrijdag alweer onze negende zege op rij. We klimmen daardoor langzaam steeds dichter richting de top. En dan te bedenken dat we koploper FC Twente (28 februari) en Standard Luik (21 maart) allebei nog op bezoek krijgen in Amsterdam. Waarschijnlijk worden dat sleutelduels in de strijd om het kampioenschap. En hoewel we het zonder Anouk en Daphne moeten stellen, heb ik er alle vertrouwen in dat we met deze huidige selectie ook kansrijk voor de titel. Het is nu aan andere meiden om hun kansen te pakken.