Daphne Koster: “Opbouwend kritisch”

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een column voor de Ajax Nieuwsbrief. De internationals Jasper Cillessen, Daley Blind, Daphne Koster en Anouk Hoogendijk wisselen elkaar telkens af. Deze week is het de beurt aan Daphne Koster.
De winterstop is inmiddels in volle gang. Even geen voetbal en extra tijd voor vrienden, familie en rust. Ik denk dat mijn invulling van de feestdagen niet veel zal verschillen van de gemiddelde Ajax-supporter. Ook ik heb de afgelopen dagen rond de Kerstboom doorgebracht. Daarnaast verheug ik me op een mooie Oud & Nieuw.

Nu we het einde van 2013 naderen, kijk je automatisch even terug op wat geweest is. We zijn inmiddels halverwege het tweede seizoen van de Ajax Vrouwen. De afgelopen wedstrijden hebben we als team een enorme progressie doorgemaakt. In het begin van dit seizoen eindigden onze wedstrijden nogal eens in een gelijkspel, maar sinds de wedstrijd tegen FC Twente op 12 november hebben we de winnende lijn ingezet. Bovendien hebben we maar heel weinig tegengoals gekregen. Als je het doelpuntrijke gelijkspel tegen ADO Den Haag (3-3) als incident beschouwt, dan hebben we het als team echt goed gedaan. Zo’n reeks overwinningen geeft het team automatisch vertrouwen. En dat is weer de basis om nog meer te winnen. Het is een van de mooie effecten van teamsport.

Het is verleidelijk om na de goede resultaten van de afgelopen anderhalve maand door te willen gaan. Als je het mij vraagt had de winterstop nog wel even mogen wachten. Je wilt het goede gevoel immer zo lang mogelijk vasthouden. Aan de andere kant: het is ook goed om je lichaam en geest even rust te gunnen. Vrijwel iedereen in ons team werkt of studeert naast het voetbal. Er zijn meiden die ’s ochtends om 5:30 uur opstaan en vervolgens pas weer in de loop van de avond thuiskomen. Voor hen komt de winterstop echt als geroepen. Dat geldt trouwens ook voor onze internationals – waaronder ikzelf – die afgelopen zomer met Oranje aan het EK hebben deelgenomen. Dan is een pauze van zo’n twee weken wel even welkom.

Stiekem verheug ik me toch ook al een beetje op onze eerste training in 2014. Aan de ene kant omdat we dan onze goede eerste seizoenshelft een vervolg gaan proberen te geven. Een plek in de top-3 moet haalbaar zijn als we op deze wijze door blijven gaan. We hebben in ieder geval laten zien dat we vanavond niemand hoeven te verliezen. Tegen het sterke Standard Luik hebben we tot dusver onze enige nederlaag geleden. Aan de andere kant kijk ik erg uit naar de oplevering van onze eigen ruimte bij Ajax. De afgelopen tijd is er hard gewerkt aan een soort eigen ‘spelershome’ voor ons. Deze bevindt zich bij de velden aan de overzijde van de parkeerplaats van de Toekomst. In datzelfde gebouw hebben we straks gloednieuwe kleedkamers, een eigen fysioruimte, een krachthonk en zelfs een keuken. Het ontbrak ons al aan niets bij Ajax, maar dat wordt nu alleen nog maar beter. Ik waardeer het enorm dat Ajax zoveel voor het vrouwenteam doet.

Tot slot wil ik nog even iets kwijt over de BeNe League. Het is een enorm goede zet geweest om de Nederlandse en Belgische teams in één competitie samen te voegen. Daardoor bundelen we immers onze krachten. Ik vind echter dat we wel op een positief kritische manier naar de ontwikkelingen in de competitie moeten kijken. Halverwege het seizoen zie je nu een duidelijke tweedeling in de ranglijst. Enerzijds heb een stuk of vijf á zes topploegen die allemaal aan elkaar gewaagd zijn. Na de teams in de middenmoot volgt echter een groep van een aantal Belgische teams die duidelijk van een minder niveau zijn. Dat zie je wekelijks terug in de uitslagen en vertaalt zich nu ook in de stand.

Een of twee ‘zwakke broeders’ horen in iedere competitie thuis. Maar het moeten er geen vijf of zes worden. Ik ben ervan overtuigd dat de competitie een kwaliteitsimpuls zal krijgen als we van de zwakke teams de beste speelsters bij de sterkste Belgische teams onderbrengen. Uiteindelijk gaat het algehele niveau dan omhoog. Als aanvoerster van het Nederlands elftal is het misschien raar om te zeggen, maar door een dergelijke aanpassing wordt het Belgische nationale team er ook sterker op. En dat zou in mijn ogen een positieve ontwikkeling zijn. Standard Luik en bijvoorbeeld Lierse SK zullen in dat geval automatisch nog een stukje beter worden waardoor het niveau van de BeNe League ook omhoog gaat. Uiteindelijk wordt iedereen daar beter van.

‘Trouwe fans’, Anouk Hoogendijk

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een column voor de Ajax Nieuwsbrief. De internationals Jasper Cillessen, Daley Blind, Daphne Koster en Anouk Hoogendijk wisselen elkaar telkens af. Deze week is het de beurt aan Anouk Hoogendijk.
De winterstop komt langzaam in zicht. Nog twee wedstrijden te gaan en dan kunnen we net als veel van onze supporters van de Kerstvakantie gaan genieten. Vanavond spelen we een uitwedstrijd tegen de vrouwen van RSC Anderlecht. Helaas kan ik er wegens een knieblessure (binnenbandletsel) niet bij zijn. Ik zal daardoor pas weer na de winterstop in actie komen. Omdat ik afgelopen week twee verstandskiezen heb laten trekken, zal ik mijn team vanavond niet komen aanmoedigen in Brussel. Ik zou het natuurlijk graag willen, maar ik moet nu even rustig aan doen. De wedstrijd tegen Anderlecht zal ik daarom via Ajax TV of op een andere manier gaan volgen.

Het is mooi om te zien dat we ook bij uitwedstrijden door een vaste groep Ajax-fans worden gesteund. Zelfs bij de wedstrijden in België zijn ze er altijd bij. We noemen ze ook wel onze ‘harde kern’. Ze steunen ons door dik en dun en maken de mooiste spandoeken. Laatst hadden ze ‘Ed’s Engelkes’ op een groot een doek geschilderd. Dan voel je je als speelster toch wel vereerd. Bij onze thuiswedstrijden hebben we over aandacht ook zeker niet te klagen. Toen we anderhalf jaar geleden begonnen was er veel media-aandacht. Bij onze eerste wedstrijd ooit kwamen er liefst 3.000 supporters naar de Toekomst. Dat is voor vrouwenvoetbal echt ongelooflijk veel. Gelukkig is het geen hype gebleken. Sterker nog; bij iedere thuiswedstrijd komen telkens vele honderden fans ons aanmoedigen. Naast onze ‘harde kern’ zien we vooral veel meisjes die samen met hun ouders of voetbalteam naar de Toekomst komen. Dat waarderen we enorm. Om die reden staan we na afloop van een wedstrijd soms wel een uur lang handtekeningen uit te delen. Ook als we hebben verloren gaan we automatisch weer naar buiten. Het mooie is dat we dat niet tegen elkaar hoeven te zeggen. Dat zegt iets over de bereidheid die we als team hebben.

De bereidheid binnen ons team is heel groot. Dat merk je niet alleen aan die handtekeningensessies na afloop, maar ook tijdens de rest van de week. Een tijdje geleden zaten we in een heel drukke periode met telkens twee wedstrijden per week. Dat betekent dat je in dergelijke weken bijna 7 dagen bezig bent. Je individuele uitlooptraining daags na een wedstrijd is dan op je enige vrije dag in de week. Toch wordt er op dergelijke momenten nauwelijks gezeurd. Dat is kenmerkend voor vrouwenvoetbal, maar ook voor ons team. Zo vond ik het laatst ook mooi om te zien dat veel van mijn teamgenoten van Ajax bij de wedstrijd van het Nederlands team kwamen kijken. Daarmee toon je betrokkenheid. Uiteindelijk doet iedereen het voor zichzelf, maar omdat voetbal een teamsport is heb je elkaar toch nodig. Dat komt op dergelijke momenten mooi naar voren.

Volgende week vrijdag spelen we thuis tegen KAA Gent. Het is de laatste thuiswedstrijd van het jaar op de voor ons inmiddels vertrouwde Toekomst. Er zijn geregeld supporters die aan me vragen of we niet een keer in de ArenA willen spelen. Natuurlijk zou ik ooit wel eens op dat gras in de ArenA willen staan, maar de Toekomst voelt echt als onze thuishaven. Als we hier 3.000 supporters hebben, is het heel sfeervol. Dat zou natuurlijk anders zijn als we voor een dergelijk aantal fans in de ArenA zouden spelen. Dan valt ons thuisvoordeel voor een deel weg. Toch blijft het een droom om een keer in een volle ArenA te spelen. Wie weet komt het er een keer van.

Koster: ”Het liefst wil je dan ‘doordenderen’.”

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een column voor de Ajax Nieuwsbrief. De internationals Jasper Cillessen, Daley Blind, Daphne Koster en Anouk Hoogendijk wisselen elkaar telkens af. Deze week is het de beurt aan Daphne Koster.
Ik ben blij dat we vanavond de competitie weer hervatten met de uitwedstrijd tegen Royal Antwerp. Eerlijk gezegd baalde ik wel een beetje van de onderbreking vanwege het interlandvoetbal. Uiteraard niet vanwege de interland tegen Griekenland, maar meer omdat we met de Ajax Vrouwen net in zo’n goede flow zaten. De overwinningen op FC Twente en PSV hebben ons veel vertrouwen gegeven. Het liefst wil je dan ‘doordenderen’. Een blik op het speelschema leerde ons echter dat de eerstvolgende wedstrijd twee weken op zich liet wachten. Het goede gevoel van de zege op PSV ebt dan toch langzaam weg. Je bent even weg uit het team en maakt bij Oranje weer andere dingen mee. Soms kan zo’n break trouwens ook heel verfrissend zijn als het bij de club sportief even tegenzit. Dat was echter nu niet het geval.

Tijdens de interlandperiode gebeurden er een paar een prachtige dingen bij Ajax. Toen ik terugkwam kregen we het nieuws te horen dat YourGift zich als eerste sponsor aan de Ajax Vrouwen heeft verbonden. Dat is echt geweldig nieuws. Vooral ook omdat dit heel tastbaar is. We merken aan alles dat het vrouwenvoetbal bij Ajax groeiende is. Kijk alleen al naar de vele fans bij onze thuiswedstrijden. Al die meisjes lopen allemaal in Ajax-shirt en sluiten de club in hun hart. Dat is een geweldige ontwikkeling. Het is echter lastig in cijfers uit te drukken wat zoiets – financieel gezien – op korte termijn oplevert. Hopelijk blijven ze hun leven lang Ajax-fan, maar dan nog is dat lastig om dat specifiek aan het vrouwenelftal te koppelen. Het feit dat een jong en ambitieus bedrijf als YourGift ons financieel gaat steunen is een enorme stap voorwaarts. Ik zie het als het begin van een nieuw avontuur.

Dankzij mijn ervaring als international en mijn periode in Amerika ben ik op het gebied van sponsoring wel het een en ander gewend. Toch voelt dit ook voor mij als een mijlpaal. Het is toch weer zo’n feitelijk moment in de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. Ik ben er ook van overtuigd dat het hier niet bij zal blijven. Dit geeft Ajax en het vrouwenvoetbal in het algemeen een geweldige boost. Onze fans vormen voor veel bedrijven een heel interessante doelgroep. Al die meiden zijn de moeders van de toekomst.